Coś o dacie Paschy

Karol Fryderyk Gauss był wielkim matematykiem. Tak wielkim, iż gdyby dane mi było żyć na przełomie XVIII i XIX wieku, to z pokorą zginałbym się wpół, by ów wielki dla matematyki człowiek mógł dosiadać konia z moich nieco przygarbionych pleców. Nie było chyba w owym czasie dziedziny matematyki, w której ów człowiek by nie zabłysnął i do jej rozwoju się nie przyczynił.

Ciekawostką, którą chciałbym się ze wszystkimi podzielić jest opracowany przez Gaussa sposób obliczania daty prawosławnej Paschy. Pan Gauss przedstawił algorytm obliczania daty według starego stylu, ja pozwoliłem sobie nieco go zmodyfikować, aby końcowy wynik był datą według urzędowego kalendarza. Zapraszam wszystkich do przeprowadzenia kilku nieskomplikowanych obliczeń.

Pięćdziesiątnica

Pięćdziesiątnica jest dniem narodzin Kościoła i chwałą udzieloną uczniom po Wniebowstąpieniu. Tego dnia, znanego w tradycji żydowskiej jako Szawuot, zgodnie z obietnicą Zbawiciela zstępuje na apostołów Pocieszyciel, Duch Prawdy. Wg świadectwa Apostoła Łukasza uczniowie „byli razem w jednym miejscu”
(Dz 2, 1), kiedy przyszedł Ten, który miał nauczyć i przypomnieć im wszystko to, co usłyszeli od Jezusa Chrystusa (J 14, 26). Samo przebywanie Apostołów w jednym miejscu może świadczyć o ich jedności i zgodności ich woli na to, co się wydarzy. Skupiają się wokół Bogarodzicy, czyli Tej, która stała się naczyniem godnym, by zmieścić w sobie Nieogarniętego. Mimo, że nie ma już z nimi Nauczyciela nie ogarnia ich panika, nie rozpraszają się jak to miało miejsce po Jego aresztowaniu. Już samo zebranie się uczniów jest wstępnym działaniem Świętego Ducha, działaniem integrującym, stanowiącym zaczyn nowego Przymierza i nowego Przybytku. Pragnienie Chrystusa : „Jeruzalem, Jeruzalem (...), ileż to razy chciałem zgromadzić dzieci twoje, jak kokosz zgromadza swoje pisklęta pod skrzydła, a nie chcieliście” (Łk 13, 34) zostaje urzeczywistnione pośród nowego Izraela.

Uwaga na darowane pisanki!

Cicha, gwieździsta noc. Uroczyste dźwięki dzwonów rozbrzmiewają w wiosennym powietrzu na całą okolicę. Nie zagłuszają one jednak śpiewanego przez chór troparu. "Woskresienije Twoje Chrystie Spasie". Blask niesionych przez wiernych świec tysiącami punkcików rozświetla ciemności... Wielka radość przepełniająca wszystkie sarca. Przebaczenie i pojednanie.

Coś o terminach Paschy

Nietrudno zauważyć, że bardzo rzadko zdarza nam się świętować Paschę w tym samym czasie, co Kościół Rzymskokatolicki. Powodem takiego stanu rzeczy jest różnica w sposobie wyznaczania daty najważniejszego święta chrześcijan. Katolicy świętują Wielkanoc w pierwszą niedzielę po wiosennej pełni księżyca. Cerkiew Prawosławna uznaje jeszcze jeden warunek. Niedziela Wielkanocna musi wypadać po zakończeniu paschy żydowskiej.

Żydzi zaczynają świętować Paschę (Pesach) w nocy z 14 na 15 nisana. Jest to tak zwana noc sederu (Erew Pesach), kiedy to rodziny żydowskie spożywają wspólną wieczerzę. Jedzą macę, piją cztery kielichy wina i czytają Pismo. Święto Pesach ustanowione jest na pamiątkę wybawienia z niewoli egipskiej. Trwa siedem dni (w diasporze osiem), podczas których zabronione jest spożywanie kwaszonego chleba. Kończy się 21 nisana odprawieniem w synagodze ceremonii rozstąpienia się morza (Wj 14,21).

Ikona Zmartwychwstania Chrystusa

Ewangeliści nie opisują dokładnie momentu Zmartwychwstania Jezusa, w przeciwieństwie do Ukrzyżowania. Na ikonach Prawosławie nie przedstawia momentu wyjścia Chrystusa z grobu, gdyż takie przedstawienie usuwa misterium i deformuje prawdę. Tradycja zna dwa typy ikony Zmartwychwstania: Kobiety-mironosice przy grobie i Zstąpienie Chrystusa do otchłani, przedstawiona na naszej okładce. Często podpisuje się ją "Anastasis", czyli Powstanie z martwych.

Chrystus się rodzi, sławcie go !

Anioł Pański w dzień narodzenia Syna Bożego powiedział do pasterzy czuwających w Betlejem: Oto zwiastują wam wielką radość, która będzie udziałem całego narodu, dziś w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Mesjasz Pan ... i nagle przyłączyło się do anioła mnóstwo zastępów niebiańskich, które wielbiły Boga słowami: „Chwała Bogu na wysokościach, a na ziemi pokój ludziom, w których ma upodobanie”(Łuk. 2.11-14).

Boże Narodzenie jest świętem miłości i jedności w Jezusie Chrystusie. Pamiętając o poselstwie Księcia Pokoju starajmy się o to, alby światło miłości Bożej ogarnęło swym blaskiem wszystkie nasze domy i rodziny.

Rozważania nie o św. Mikołaju

Zima już chyba przyszła, bo śnieg spadł i mróz ścisnął, chociaż potem puścił. Jeszcze nie kalendarzowa ale i ta niebawem przyjdzie. W związku z powyższym nie siadam już w parkach na ławkach aby siąść i pomyśleć. Rozważam na stojąco.

Już dawno zaczął się adwent, przynajmniej teoretycznie. Praktycznie zaś - i to dużo wcześniej - zaczął się okres przedświątecznych kiermaszy. Klient nasz pan i dobrze jest gdy właśnie w naszym sklepie wyda swoje pieniądze. Kampania świąteczno-noworoczna rozpoczyna się na początku listopada, bo nikt nie chce się spóźnić. Dobrze, że pierwszego listopada jest Wszystkich Świętych, choinki przed domami towarowymi stałyby już we wrześniu (przed pierwszym września by nie stały, bo wtedy są kiermasze artykułów szkolnych).

Dlaczego św. Mikołaj daje prezenty?

Co roku w okresie przedświątecznym następuje zimowy wysyp grubych staruszków z białą brodą i w czerwonych płaszczach. To armia świętych Mikołajów, którzy z pękatymi torbami kuszą nas rozmaitymi podarunkami. Jako że studiuję ekonomię, nurtuje mnie od pewnego czasu problem: Dlaczego św. Mikołaj rozdaje prezenty za darmo? Może jest to określony rodzaj promocji lub działań marketingowych firmy Santa - Claus and Brothers? W celu rozwiania moich wątpliwości postanowiłem zasięgnąć opinii ludzi spotkanych na warszawskich ulicach.

Bezpieczny poradnik obrzędowo-obyczajowy

Tak jak Narodzenie Chrystusa było wydarzeniem niezwykłym, rozpoczynającym Nową Erę, święto upamiętniające to wydarzenie traktuje się też jako niecodzienną uroczystość. Towarzyszące mu obrzędy i tradycje ową niezwykłość jeszcze podkreślają. Wielu ludzi wierzy, że z przebiegu tych świąt, a zwłaszcza wigilii można się wiele dowiedzieć o tym, jaki będzie nowy rok. Pomocne są tu stare zwyczaje i obrzędy. Teraz, wraz ze zmianą stylu życia, wiele z nich ulega zapomnieniu. Czasem straciły one na aktualności, zwłaszcza, że bardzo często są związane z pracami rolnymi i życiem na wsi. Ale chyba warto je poznać. Może niektóre uda się wykorzystać w czasie świąt?

Betlejem w Biblii

“Ale ty, Betlejemie Efrata, najmniejszy z okręgów judzkich, z ciebie mi wyjdzie ten, który będzie władcą Izraela. Początki jego od prawieku, od dni zamierzchłych” Micheasza 5.1.


Dzisiaj Betlejem jest niewielkim miastem położonym na południe od Jerozolimy, oddalonym od niej o 9 kilometrów. Mieszka w nim ok. 15 tys. ludności, z czego 8 tys. stanowią muzułmanie, 7 tys. - chrześcijanie. Miasto Betlejem rozciąga się na dwóch wzgórzach - wschodnim i zachodnim (726m.n.p.m) - których zbocza pokrywają piękne, migdałowe i figowe gaje, winnice, a także liczne w Ziemi Świętej drzewka oliwkowe. Wokół widać też pola, na których pasterze wypasają swe stada kóz i owiec.

Słońce Prawdy zajaśniało nad pogańskim światem, czyli historia święta Bożego Narodzenia

Boże Narodzenie, podobnie jak i inne święta religijne, wnoszą w nasze życie radość i piękno, pozwalają na krótkie wyzwolenie się od przyziemnej codzienności. Ich cykliczność pomaga ludziom odnaleźć się we Wszechświecie. Nic dziwnego, że uroczyste obrzędy towarzyszyły już ludom pogańskim, przedchrześcijańskim, które najczęściej swe główne święta wiązały z rocznym cyklem przyrody oraz związanymi z tym pracami rolnymi.

Chrystus się rodzi, sławcie Go ! a „słowo ciałem się stało” (J. 1.14)

W dzień Bożego Narodzenia Kościół nasz wspomina wszystko to, co się wydarzyło w Betlejem prawie dwa tysiące lat temu. Wspomina, ale nie poprzestaje na zewnętrznej stronie wydarzeń.

Boże narodzenie—opis ikony

Narodzenie Chrystusa jest jak gdyby ponownym stworzeniem Świata. Wiara w Boskie wcielenie oddziela światło od ciemności. Św. Jan Ewangelista pisze “Każdy który uznaje, że Jezus Chrystus przyszedł w ciele jest z Boga, każdy zaś, który nie uznaje Jezusa Chrystusa wcielonego, nie jest z Boga, i to jest duch antychrysta” (J. 4,3). Można powiedzieć, że Jezus, samo Wcielone Królestwo Niebieskie, żywe Jeruzalem, niczym ziarnko gorczycy rzucone w mroczne łono ziemi, narodził się w ciemnym wnętrzu wydrążonej w ziemi jaskini.
Ikona Narodzenia Chrystusa to wizja nieprzemijającej chwały, dobrowolnego umniejszenia się Zbawiciela. Dzieciątko Jezus przedstawione jest zazwyczaj w samym centrum ikony, owinięte w pieluszki, w zminiaturyzowanej skali. Często postać Zbawiciela jest mniejsza od wszystkich innych wyobrażeń na ikonie, zajmując jednocześnie miejsce królewskie należne samemu Panu. Natomiast przedstawienie Matki Bożej jest zwykle większe od pozostałych postaci. W tym zmniejszeniu Chrystusa, który przyjął na siebie pokorę pieluszek i bydlęcego żłóbka, zawarta jest tajemnica ocalenia rodzaju ludzkiego od śmiertelnego jadu pychy wsączonego przez szatana do “uszu Ewy”.