Rozważania o czeskim piwie

Jest równie dobre jak polskie. Latem i wiosną nawet lepsze. Dlaczego? Ano dlatego, że jest słabsze. Gdy jest gorąco, piwo słabsze orzeźwia a mocne „muli”. Przepraszam za to słowo ale nie umiem tego lepiej określić. Statystyczny Polak pijący bursztynowe trunki lubi jednak wypić „konkretnej mocy” krajowe niż słabe czeskie. Dlaczego? A no dlatego, że procent alkoholu kosztuje mniej w tym pierwszym a to na razie liczy się najbardziej. (Najtaniej procent czystego alkoholu wychodzi w owocowych napojach „w typie wina gronowego”) Wiadomo: cło, akcyza, vat i inne cuda aby ludziom uprzykrzyć życie. W końcu na czymś trzeba było oprzeć gospodarkę. W Rosji alkohol jest tańszy ale ten kraj ma dużo większy obrót, więc może sobie na to pozwolić.

Kilka słów o Kosowie

Wszystkich zapewne wyznawców prawosławia w Polsce nurtuje to, co naprawdę stało się w Kosowie i całej Jugosławii. Również i my moglibyśmy zabrać głos w sprawie tego tragicznego i przerażającego konfliktu. Moglibyśmy napisać o sfabrykowanej kilka lat temu historii o 50.000, bośniackich muzułmanek "zgwałconych" przez Serbów, albo o tym, jak w roku 1984, na długo przed dojściem do władzy Miloszevicza Serbowie, Czarnogórcy i Macedończycy uciekali przed Albańczykami ze stojącego na skraju wojny domowej Kosowa. Moglibyśmy przypomnieć historię "masowych grobów" w Srebrenicy, których jak dotąd wprawdzie nie odnaleziono, ale "sądzeni" są za nie serbscy wojskowi. Moglibyśmy napisać co nieco o tzw. Armii Wyzwolenia Kosowa (UCK), jej założeniach programowych i bliskich kontaktach z narkobiznesem, i o tym, jak "żołnierze" tejże "armii" prześladują prawosławne mniszki w Kosowie.

Nowa cerkiew na Podkarpaciu

W ostatnich latach dzięki łasce Trójcy Przenajświętszej możemy otwarcie przyznawać się do wiary prawosławnej i praktykować prawosławny kult. Na rynku wydawniczym pojawiło się wiele interesujących książek o prawosławiu, które warto przeczytać. Odbudowaliśmy spaloną cerkiew na Świętej Górze Grabarce, wyświęcone zostały nowe cerkwie w Białymstoku i Bielsku Podlaskim. Odbudowujemy zabytkową cerkiew w odzyskanym klasztorze w Supraślu. Szczególnie cieszy nas fakt, że nowa cerkiew powstanie pod Przemyślem, w prawosławnym monasterze w Ujkowicach. Na terenie, gdzie jak sądzi wielu, prawosławie się już nigdy nie odrodzi i odejdzie wraz z ostatnimi babuszkami. Jednak dzięki woli Chrystusa i jego Przenajświętszej Matki nowa cerkiew prawosławna powstanie w diecezji przemysko-nowosądeckiej. W miejscu, gdzie przed laty dziesiątki cerkwi i monasterów głosiły chwałę Prawosławia. Poniżej opisaliśmy pokrótce kilka niezwykłych sytuacji, które przyczyniły się do tej zacnej inicjatywy.

…wszystkie rzeczy widzialne i niewidzialne…

(jest to kontynuacja cyklu artykułów z Nr 7/1998 i 8/1999: „WIERZĘ”, „W JEDYNEGO BOGA…”, „…TWÓRCĘ NIEBA I ZIEMI…” i „CZŁOWIEK JAKO STWORZENIE BOŻE”)


Bóg stworzył nie tylko świat widzialny, fizyczny, ale także świat niewidzialny. Biblia określa czasami ten świat jako „niebiosa” lub jako „coś ponad niebiosami”. Pomimo symbolicznego opisu w Piśmie Świętym, świat niewidzialny nie jest częścią materialnego wszechświata. Nie istnieje w kosmosie; nie ma fizycznego wymiaru. Dlatego też nie może być dokładnie zlokalizowany i nie jest miejscem w materialnym wszechświecie.

Czerwone maki...

Osiemnastego maja bieżącego roku minęła pięćdziesiąta piąta rocznica zdobycia przez II Korpus Polski, dowodzony przez Generała Władysława Andersa, Monte Cassino. O wzgórze to, stanowiące kluczową pozycję obronną linii Gustawa, położone we Włoszech między Rzymem a Neapolem od stycznia 1944r do 18 maja tego samego roku toczyły się zaciekłe walki ( kilkakrotne ataki wojsk alianckich skończyły się niepowodzeniem). Z okazji tej rocznicy warto przypomnieć że w drugim Korpusie istniało duszpasterstwo polowe zorganizowane i kierowane przez biskupa generała brygady Sawę (Jerzego Sowietowa) - który przeszedł szlak bojowy z korpusem generała Andersa - obejmujące 28 oficerów i 2136 szeregowców prawosławnych. Prawosławni żołnierze w tej bitwie zapłacili wysoką cenę - na cmentarzu wojennym Monte Cassino pozostało ich sześćdziesięciu czterech. Cześć ich pamięci!

Uwolnić wrażliwość duszy

Mylimy się, jeśli sądzimy, że siebie znamy. Życie przecież ciągle odsłania kolejne fragmenty prawdy o nas. W artykule chcę przedstawić na łamach ARTOSA bardzo interesującą postać, pewną młodą kobietę, która ukazała mi moje nowe oblicze. I dzięki której przekonałam się, że chcieć znaczy móc.

Kim jest Ewa Wróbel?

Ewa Wróbel ukończyła muzykologię w Warszawie. Obecnie znajduje się tu na studiach doktoranckich i jest w trakcie zbierania materiałów do pracy na temat współcześnie zachodzących przemian kultury tradycyjnej i ich różnych etapów na przykładzie terenów południowo-wschodniej Białostocczyzny. Pochodzi z Sochaczewa, miejscowości położonej 56 km od Warszawy. W naszym środowisku nazwisko Ewy kojarzy się z zespołem WERCHOWYNA, którym od jakiegoś czasu kieruje - wokalnie, bo jak sama podkreśla, „jest to zespół bardzo demokratyczny i nie lubiący narzucania mu czegokolwiek”.

Święty Patryk, oświeciciel irlandii – wyjątki z żywota

Rozwój i ekspansję chrześcijaństwo celtyckie zawdzięcza min. działalności św. Patryka. Patryk (Pádraig) urodził się w zachodniej części Wielkiej Brytanii w niezidentyfikowanym miejscu zwanym Bonnavern Taburniae w końcu czwartego wieku, a więc w okresie kiedy chrześcijaństwo dopiero dotarło do brzegów Brytanii. Jego ojciec - Kalpurnius był diakonem. Należało się więc spodziewać, że wiara w Boga była silnie zakorzeniona w jego rodzinie. Ale jako dziecko Patryk, jak później sam mówił o tym okresie, nie znał prawdziwego Boga.

Chrześcijaństwo prawosławne wśród celtów - wprowadzenie

„Po swych przodkach druidach, chrześcijanie celtyccy odziedziczyli miłość ziemi i poczucie jedności z każdym stworzeniem. Pod tym względem filozofia, obecna w Kościele Celtyckim wykazywała bliskie podobieństwo do nauk dzisiejszego Kościoła Prawosławnego”

Shirley Toulson, „The Celtic Year” (1993)



Uwaga: W niniejszym opracowaniu występuje termin „chrześcijaństwo celtyckie”. Oznacza on nic innego jak tylko chrześcijaństwo prawosławne, o którym mowa jest w artykule „Krótkie dzieje Prawosławia na Wyspach…”, a został użyty w celu łatwiejszego odróżnienia od rytu rzymskiego. Nie należy tego terminu utożsamiać z „chrześcijaństwem celtyckim”, określającym niektóre kościoły protestanckie działające obecnie na Zachodzie Europy.

Krótkie dzieje prawosławia na Wyspach Brytyjskich

Pisząc i mówiąc o prawosławiu, mamy najczęściej na myśli Kościół Wschodni, zarówno w sensie tradycji, jak i geografii. Krótka wzmianka np. o "prawosławiu na Zachodzie w VIII w." budzi w nas niedowierzanie. Jak to? Prawosławie? Tam? W krainie gotyckich katedr, organów i łaciny? Jeśli jednak przyjrzymy się Kościołowi w Europie Zachodniej w pierwszym tysiącleciu, to zobaczymy, że (za wyjątkiem Hiszpanii i cesarstwa Karola Wielkiego) wyznawał on tą samą powszechną i apostolską wiarę, którą my wyznajemy po dziś dzień w Kościele prawosławnym. Inny był jedynie język liturgiczny i lokalne obyczaje chrześcijańskie. Można więc mówić, że aż do czasów schizmy między Wschodem a Zachodem, zapoczątkowanej w XI w. przez papieskiego legata Humberta, kościół w Europie Zachodniej stanowił część Kościoła prawosławnego, a dopiero później, w następstwie schizmy, wyłoniły się rzymski katolicyzm i protestantyzm.

Dobrij Dan Warszawo!

Gdy ponad rok temu rozmawialiśmy o zaproszeniu do nas grupy młodzieży serbskiej z Vukovaru (Chorwacja), nie do końca wierzyliśmy, że te plany uda się zrealizować. Nasze wątpliwości rosły wraz ze zbliżaniem się wyznaczonej daty ich przyjazdu. Gdy wojska NATO rozpoczęły naloty na Serbię, zaniepokoiliśmy się nie na żarty. Wprawdzie nasi goście mieszkają w Chorwacji, ale czy uda im się przyjechać? Czy nie będą zbyt przygnębieni? Czy unikniemy spięć na tle politycznym? Zwłaszcza w naszym kraju zajmującym tak jednoznaczną postawę wobec wojny? Wizyta naszych przyjaciół jednak wszelkie te wątpliwości rozwiała.